Sylwetka Przemysława Gosiewskiego

Polski polityk urodzony w Słupsku. Wieloletni poseł oraz wicepremier w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. Jego praca zawodowa ściśle związana była z partią Prawa i Sprawiedliwości. W okresie, w którym był posłem angażował się w wiele komisji oraz starał się być bardzo aktywnym posłem. Czasami wręcz zbyt aktywnym. Nie był postacią lubianą ze względu na swoje prawicowe oraz katolickie poglądy odrzucające wszelką inność oraz odchyły od normy. Przemysław Gosiewski zginął podczas katastrofy smoleńskiej w 2010 roku. Był na pokładzie samolotu, który rozbił się lecąc na obchody rocznicy popełnienia zbrodni Katyńskiej. Jako polityk nie odznaczył się niczym wielkim. Najwięcej o jego osobie media wspominały odnośnie nieszczęsnej sprawy stacji kolejowej we Włoszczowej oraz po katastrofie lotniczej, w której był ofiarą. Przemysław Gosiewski to przykład polityka, który na plecach Jarosława Kaczyńskiego wspiął się na szczyty polskich salonów, ale nie bardzo wiedział jak sobie na nich poradzić. Szukał poparcia w środowisku Radia Maryja oraz Ojca Tadeusza Rydzyka. To właśnie dzięki poparciu tego konserwatywnego oraz ultrakatolickiego środowiska Przemysław Gosiewski wygrywał wybory i zasiadał przy sejmowych ławach. Każda jego wypowiedź była nacechowana elementami religijnymi oraz konserwatywnymi. Nie przynosiło to Gosiewskiemu popularności wśród reszty społeczeństwa. Przemysław Gosiewski był przeciętnym politykiem, który dzięki swojej tragicznej śmierci przeszedł do historii. Gdyby katastrofa się nie wydarzyła na pewno nikt by o nim nie pamiętał.

Sylwetka Jerzego Urbana

Polski publicysta, satyryk oraz pisarz. Założyciel i właściciel tygodnika NIE oraz spółki go wydającej. Podczas rządów komunistycznych był rzecznikiem prasowym rządu PRL. Znany jest ze swojego ciętego języka oraz krytykujących kościół wypowiedzi. Największym grzechem tego pisarza jest fakt, że po wybuchu reaktora jądrowego w Czarnobylu on, jako przedstawiciel prasowy rządu zaprzeczał jakoby miałoby to mieć jakiekolwiek niepożądane i groźne dla polskiego społeczeństwa skutki. Swoją bezmyślną postawą naraził on na niebezpieczeństwo miliony polaków. W chwili obecnej Urban zajmuje się krytyką obecnie funkcjonującej władzy. Swoje poglądy może wygłaszać za pośrednictwem Internetu i swojej gazety NIE. Jerzy Urban setki razy został oskarżany o zniesławienia oraz obrazę dóbr osobistych. Jednym z najbardziej znanych procesów jest ten o obrazę majestatu Jana Pawła II. Urban znany jest ze swojego negatywnego podejścia do kościoła i religii, jako takiej. Na każdym kroku krytykuje urząd papieża oraz wytyka kościołowi katolickiemu wszelkie błędy, nadużycia oraz afery pedofilskie. W dzisiejszych czasach Urban nie jest już postacią tak opiniotwórczą. Jego sądy i kontrowersyjne poglądy są traktowane tylko, jako niegroźne dziwactwa starszego i nieco ekscentrycznego Pana. Mimo wszystko Jerzy Urban i jego gazeta NIE cały czas jest chętnie kupowana i czytana przez ludzi mających zbieżne poglądy, co jej autor. Ważne, że ktoś taki jak Urban masz szansę wygłaszać swoje kontrowersyjne poglądy w sposób legalny. To jest właśnie to, co wygraliśmy obalając komunizm.

Sylwetka Aleksandra Kwaśniewskiego

Urodzony w Białogardzie polski polityk, na co dzień mieszkający w Warszawie. Kwaśniewski był prezydentem Rzeczpospolitej Polskiej od 1995 do 2005 roku. Kwaśniewski jest politykiem, który pełnił wysokie funkcje w rządzie komunistycznym, a potem jakby nigdy nic przeszedł do demokratycznego sejmu i został prezydentem. W okresie rządów komunistycznych Kwaśniewski był ministrem do sprawa młodzieży w rządzie. Po ustaleniach okrągłego stołu Aleksander Kwaśniewski związał się z Sojuszem Lewicy Demokratycznej i to właśnie z jego ramienia kandydował na stanowisko Prezydenta Polski. W 1995 roku po bardzo nowoczesnej jak na tamte czasy kampanii Kwaśniewski objął urząd głowy Państwa. Społeczeństwo było na tyle zadowolone z jego pracy, że w kolejnych wyborach został ponownie wybrany na funkcje prezydenta. Można powiedzieć, że praca Kwaśniewskiego przybliżyła nas do Europy i pozwoliła umocnić Polsce pozycję w ONZ. Niestety, pomimo spektakularnych sukcesów Kwaśniewski ma na koncie kilka bardzo poważnych wpadek. Powszechnie znana jest jego słabość do alkoholu. Podczas oficjalnej wizyty w Charkowie pijany prezydent wyszedł z samolotu w widocznie złej kondycji. Później tłumaczył to tym, że był częstowany alkoholem przez gospodarzy i że nie wypadało odmówić. Miał też kilka wpadek, gdy podczas wygłaszanych przemówień można było zauważyć, że jest pod wpływem alkoholu. Tłumaczył to goszczącą już w naszym codziennym języku Chorobą Filipińską.

Sylwetka Adama Michnika

Polski publicysta oraz osoba żywo zainteresowana sprawami politycznymi i społecznymi. Pochodzi i mieszka w Warszawie. Michnik jest jedną z najbardziej zasłużonych osób, które walczyły z ustrojem komunistycznym. Tak naprawdę to właśnie on rozkręcał w Polsce podziemie opozycyjne. Przepłacił to pobytami w więzieniu, internowaniem oraz licznymi pobiciami. Po obaleniu reżimu komunistycznego Michnik współtworzył największą polską gazetę Wyborczą. Przez wiele lat był redaktorem naczelnym tego wydawnictwa i bezpośrednio kierował poczynaniami tego tytułu. W 2011 roku ze względów zdrowotnych musiał zrezygnować z funkcji redaktora naczelnego. Adam Michnik jest człowiekiem, który ujawnił tzw. Aferę Rywina. Chodziło o propozycje korupcyjne składane przez znanego producenta filmowego. Niestety, odkrycia Michnika niczego nie przyniosły, ponieważ sprawa po kilku latach została zakończona a Lew Rywin został skazany tylko symbolicznym wyrokiem. Z tego, co udało ustalić się Michnikowi to w tą sprawę zamieszani są bardzo wysoko postawieni politycy i ludzie biznesu. Adam Michnik ze względu na swoje żydowskie pochodzenie bardzo często jest krytykowany oraz atakowany ze strony prawicowych ugrupowań. Znane jest jego charakterystyczne jąkanie, które to bardzo często jest parodiowane przez wszelkich kabareciarzy. Pomimo kłód rzucanych pod nogi Adam Michnik cały czas interesuje się sprawami społecznymi i stara się pomagać w miarę możliwości w rozwiązywaniu kłopotów obywatelskich Polaków. Ze względu na swoje dokonania w okresie PRL-u Michnikowi należy się wielki szacunek.

Sylwetka Renaty Beger

Polska polityk urodzona w Silnie. Z wykształcenia technik ekonomista. Niegdyś ściśle współpracowała z ugrupowaniem politycznym Samoobrona Rzeczpospolitej. W popularnych mediach zaistniała tylko dzięki dwuznacznym wypowiedzią odnośnie kurwików w oczach oraz afery z taśmami. W sejmie zasiadała podczas IV i V kadencji. Nie pełniła żadnych wielkich ról politycznych. Jedyne, co udało jej się robić to zwracać na siebie uwagę. W porozumieniu z Prowadzącymi program Teraz My! Udało jej się namówić wysoko postawionego posła Prawa i Sprawiedliwości na pomoc w zatrudnieniu członków rodziny oraz umorzenie wszelkich spraw sądowych, które wobec jej były wytoczone w zamian za otrzymanie poparcia Samoobrony i utrzymanie większości w sejmie. Po ujawnieniu nagrań z tej rozmowy Beger zgłosiła sprawę do prokuratury i zawiadomiła o możliwości popełnienia przestępstwa korupcyjnego. Renata Beger była znana również z tego, że dosyć często jej nazwisko lądowało w sądzie, jako strona oskarżona. Oczywiście system prawny w Polsce był wtedy tak zmanipulowany przez stronę rządzącą, że ani ona ani przewodniczący jej partii Andrzej Lepper nie ponieśli większych konsekwencji swoich czynów. Po przegraniu przez Samoobronę wyborów parlamentarnych Renata Beger odeszła z polityki i zajęła się innymi sprawami. W chwili obecnej jej nazwisko nie funkcjonuje w mediach w żadnej sprawie. Nie bardzo wiadomo, czym się zajmuje i z czego żyje. Ważne jest tylko to, że trzyma się z dala od budynku na ul. Wiejskiej i nie psuje już polskiej polityki.

Liderzy liberalnych demokracji

Żaden lider liberalnej demokratycznej partii nie chce brać udziału w rozbiorze własnej partii i utrzymanie swojego statusu na tle innych graczy jest najważniejsze. W większości politologicznych definicji polityka oraz politykę określa się jako absolutnie uzależnionych od sprawowania władzy. Bez posiadania władzy i możliwości realnego wpływania na rzeczywistość prawną, społeczną i ekonomiczną bawienie się w politykę wydaje się być czymś absurdalnym czy wręcz niemożliwym. I jeśli celem stowarzyszenia studentów ma być przede wszystkim realne sprawowanie władzy w kwestiach kluczowych dla wszystkich studentów kampusu, można powiedzieć o polityce. Nie zmienia się jednak bez względu na wielkość działań politycznych niechęć tych, którzy są liderami, do rezygnowania z własnej uprzywilejowanej pozycji. Często też w partiach o globalnym zasięgu działa więcej niż jeden lider i chociaż ich współpraca może przynieść ugrupowaniu o wiele więcej korzyści, niż wzajemne osłabianie swojej pozycji, chęć wygrania wewnętrznej rywalizacji o głosy jest często dużo silniejsza od gotowości przysłowiowego grania do tej samej bramki. Continue reading “Liderzy liberalnych demokracji” »

Losy sprawujących władzę

W sprawowaniu władzy bardzo ważne jest nie tylko umiejętne dominowanie tematów w mediach i pokazywanie własnych liderów partyjnych we wszystkich kluczowych programach telewizji czy radia. Często władcę poznaje się po pozytywnych cechach a do takich niewątpliwie zaliczyć trzeba umiejętność odejścia w cień i dopuszczenia do władzy ludzi spoza swojego ścisłego kręgu znajomości i koneksji. Nie jest dla nikogo zaskoczeniem, że politycy przeważnie muszą otaczać się osobami o podobnych poglądach a to niestety sprawia, że nawet w tematach ekonomii czy prawa łatwo jest zatrudniać ekspertów, którzy powiedzą dokładnie to, co rządzący chce słyszeć. Utwierdzanie się w przekonaniu, że robi się wszystko dobrze a opinia publiczna jest na nie, ponieważ opór jest czymś w polityce codziennym, jest największym grzechem przede wszystkim tych elit partyjnych, które kolejny raz z rzędu zdobywają i utrzymują władzę przez całą kadencję. Continue reading “Losy sprawujących władzę” »

Partie z młodymi ludźmi

Przekazanie władzy w ręce młodych ludzi staje się czymś, bez czego absolutnie niemożliwe będzie odniesienie sukcesu, dlatego partie myślące bardziej perspektywicznie robią wszystko, aby wyborcy jak najszybciej przekonywali się do młodych twarzy. Obecność młodzieży w samorządowych wyborach i udział świeżych absolwentów szkół wyższych w procesie zarządzania partiami w terenie jest najlepszym dowodem na to, że najniższe wartstwy społeczeństwa starają się zaktywizować obywatelsko i brać udział w kształtowaniu własnego otoczenia. Sprawowanie władzy jest zadaniem wyjątkowo odpowiedzialnym, ale przekazywanie tej samej władzy stale w ręce starszych polityków, mających za sobą stale te same środowiska, jest de facto głosowaniem za utrzymanie starych pomysłów na stare sprawowanie władzy. Przekazanie władzy młodym osobom, które wchodzą do polityki nie tylko z dyplomem czy siłami fizycznymi potrzebnymi do samodzielnego odwiedzania własnych wyborców, Continue reading “Partie z młodymi ludźmi” »

Młodzi ludzie w partii

Posiadanie w partiach młodych ludzi to dzisiaj jednocześnie bardzo ważny element zarządzania ugrupowaniem politycznym – nie jest bowiem wcale łatwo prowadzić partię w tak nowoczesnych i cyfrowych czasach bez posiadania w składzie przynajmniej kilku przedstawicieli tego samego pokolenia. Poza tym w gospodarce liberalnej wszyscy zdają sobie sprawę z tego, jak ważne są umiejętności oraz wiedza a młodzi ludzie niesamowicie sprawnie posługują się wiedzą zdobytą samodzielnie i na studiach. Niektóre partie starają się młodych i dobrze rokujących polityków wypuścić na pierwszą linię frontu tylko i wyłącznie w okresie kampanii przedwyborczej, gdzie trzeba pokazać nowe twarze, przyszłe zaplecze partii, zarówno w celu udowodnienia, że posiada się wszystko, co niezbędne do długoletniego sprawowania władzy, jak i w celu uzyskania sporej przewagi nad rywalami, którzy nie posiadają tak wielu młodych ludzi w swoich szeregach. Ale młodzi politycy to często prawdziwie urodzeni przywódcy, potrafiący nader skutecznie walczyć dla siebie i nie jest dla nich najważniejsze, Continue reading “Młodzi ludzie w partii” »

Oczekiwania względem polityki

Absolutna większość partii politycznych miewa dzisiaj poważne problemy z własnymi kadrami. Przede wszystkim od dawna utarty szlak rozwoju kariery politycznej polegający na bardzo powolnym przesuwaniu się w górę, od asystenta po samodzielnego samorządowca, przez pomocnika w ministerstwach i poplecznikach ważniejszych polityków, na poważnych samodzielnych stanowiskach w rządzie kończąc. Ale dzisiaj w korporacjonizmie i gospodarce liberalnej, całkowicie konkurencyjnej – stworzonej właśnie na polityczną modłę liberałów rządzących licznymi krajami, młodzi ludzie absolutnie nie chcą wykonywać pracy za kogoś i dostawać za to jedynie szczątki uwagi i korzyści. Dążenie do władzy przez ludzi ambitnych jest zresztą czymś, co trudno jest opanować i dlatego młodzi ludzie potrafią dzisiaj szybciej niż ktokolwiek inny osiągnąć sukces w konkretnej dziedzinie zarządzania, Continue reading “Oczekiwania względem polityki” »