Liderzy liberalnych demokracji

Żaden lider liberalnej demokratycznej partii nie chce brać udziału w rozbiorze własnej partii i utrzymanie swojego statusu na tle innych graczy jest najważniejsze. W większości politologicznych definicji polityka oraz politykę określa się jako absolutnie uzależnionych od sprawowania władzy. Bez posiadania władzy i możliwości realnego wpływania na rzeczywistość prawną, społeczną i ekonomiczną bawienie się w politykę wydaje się być czymś absurdalnym czy wręcz niemożliwym. I jeśli celem stowarzyszenia studentów ma być przede wszystkim realne sprawowanie władzy w kwestiach kluczowych dla wszystkich studentów kampusu, można powiedzieć o polityce. Nie zmienia się jednak bez względu na wielkość działań politycznych niechęć tych, którzy są liderami, do rezygnowania z własnej uprzywilejowanej pozycji. Często też w partiach o globalnym zasięgu działa więcej niż jeden lider i chociaż ich współpraca może przynieść ugrupowaniu o wiele więcej korzyści, niż wzajemne osłabianie swojej pozycji, chęć wygrania wewnętrznej rywalizacji o głosy jest często dużo silniejsza od gotowości przysłowiowego grania do tej samej bramki. Często indywidualny interes danego polityka przysłania mu racjonalny osąd na tyle, że praktycznie jest on całkowicie niewrażliwy na sugerowane i skuteczniejsze ścieżki radzenia sobie z aktualną sytuacją.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.